بانک جزوات و مقالات تخصصی و کاربردی ترجمه ® ویژه دروس پزشکی ®

بوتولیسم یک بیماری عصبی فلج‌کننده است که توسط نوروتوکسین های تولید شده توسط باکتری کلستریدیوم بوتولینوم ایجاد می‌شود. نوروتوکسین های بوتولینوم (‏BoNTs)‏در میان قوی‌ترین توکسین‌هایی هستند که به طور طبیعی رخ می‌دهند و دسته‌ای از یک عامل تهدید بیولوژیکی هستند. ۷ سروتایپ توکسین BoNTs (‏سروتایپ A - G)‏دارای سمیت مختلفی هستند که از طریق ۳ هدف پروتئینی درون سلولی مختلف عمل می‌کنند و مدت‌زمان اثر متفاوتی دارند. بوتولیسم ممکن است به دنبال مصرف مواد غذایی آلوده به BoNT، از تولید سم C بوتولینیوم موجود در روده و یا زخم‌ها، و یا از استنشاق سم آئروسل شده رخ دهد. تشخیص زود هنگام مهم است چون درمان ضد سم در زمان تجویز زود هنگام موثرتر است. آزمایش تایید بوتولیسم با سنجش BoNT یا کشت کلستریدیوم بوتولینوم وقت گیر است و ممکن است در تشخیص بوتولیسم استنشاقی و در حدود ۳۲ % موارد بوتولیسم غذایی غیر حساس باشد. بنابراین تصمیم برای شروع درمان ضد سم بوتولینیوم در درجه اول براساس علائم و یافته‌های معاینه فیزیکی است که با بوتولیسم سازگار است و با حمایت از سابقه اپیدمیولوژیک و آزمایش‌ها الکتروفیزیولوژیک انجام می‌شود. عمل بالینی مدرن و درمان ضد سم میزان مرگ و میر بوتولیسم را از ۶۰ % به ۱۰ % کاهش داده‌است.

نوروتوکسین های بوتولینیوم (‏BoNTs)‏ در میان کشنده‌ترین سموم شناخته شده‌باسیل‌های گرم مثبت بیهوازی در Clostridia تولید می‌شوند. مسمومیت با BoNT می‌تواند منجر به یک بیماری عصبی فلجی شود. در غیاب مداخله پزشکی، میزان مرگ و میر تا ۵۰ % تا ۶۰ % در intoxication BoNT رخ داده‌است. توکسین BoNT تقریبا 5000 برابر بیشتر از سارین و 1800 برابر بیشتر از عامل اعصاب VX کشندگی دارد

توکسین بوتیلیسم به عنوان سلاح بیولوژیکی

BoNT یکی از اولین عوامل بیولوژیکی بود که به عنوان یک سلاح بالقوه در نظر گرفته شد و توسط برنامه‌های حمایت دولت در آلمان، عراق، ژاپن، روسیه و ایالات‌متحده به عنوان یک سلاح بیولوژیکی (‏BW)‏توسعه یافت. این سم اولین بار در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسط ژاپنی‌ها به عنوان سلاح مورد استفاده قرار گرفت، زمانی که ژنرال شیرو ایشی، فرمانده پزشکی نظامی واحد ۷۳۱ در منشوریا اشغالی، دستور داد که زندانیان از کشت های کشنده کلستریدیوم بوتولینوم تغذیه کنند. ایالات‌متحده برنامه BW را در سال ۱۹۴۳ آغاز کرد. سازمان اطلاعات متفقین در اوایل سال ۱۹۴۴ نشان داد که آلمان در حال برنامه‌ریزی برای استفاده از سلاح BoNT در برابر یک نیروی تهاجمی است.

به دلیل این تهدید درک شده از تلاش جنگی آلمان، تحقیق BW بر روی BoNT آغاز شد. در آن زمان، نه ترکیب سم ایجاد شده توسط سم C بوتولینوم و نه مکانیزم عمل آن به طور کامل درک نشده بود. تلاش‌های تحقیقاتی اولیه BoNT برای جداسازی و خالص‌سازی سم و تعیین مکانیسم بیماریزایی آن بود. به BoNT نام کد ایالات‌متحده "عامل X" داده شد و پتانسیل آن به عنوان یک سلاح بیولوژیکی تهاجمی در طول این زمان مورد بررسی قرار گرفت. تمام ذخایر BoNT تولید شده در طول برنامه BW، همراه با تمام دیگر فروشگاه‌های عامل BW، زمانی که برنامه BW آمریکا در سال ۱۹۶۹ با دستور اجرایی رئیس‌جمهور ریچارد ام به پایان رسید، نابود شدند. ​

در سال ۱۹۷۲، اتحادیه جماهیر شوروی کنوانسیون سلاح‌های بیولوژیکی و سمی (‏BTWC)‏را امضا کرد و متعاقبا در سال ۱۹۷۵ این توافقنامه را تصویب کرد و موافقت کرد که تمام توسعه تهاجمی BW را متوقف کند و ذخایر موجود BW را نابود کند.

با این حال، اتحاد جماهیر شوروی ادامه داد و به طور قابل‌توجهی برنامه تهاجمی BW خود را گسترش داد.

بنا بر گزارش‌ها، شوروی‌ها سلاح‌های پر شده با BoNT را در محل شوروی آرالسک - ۷ در جزیره وازروژدنییه (‏رنسانس)‏در دریای آرال مورد آزمایش قرار دادند و تلاش کردند تا از مهندسی ژنتیک برای انتقال ژن‌های BoNT به باکتری‌های دیگر استفاده کنند.

رئیس‌جمهور روسیه، بوریس یلتسین، در آوریل ۱۹۹۲ تایید کرد که کشورش به یک برنامه حمله پنهانی BW که شامل یک سلاح BoNT بود، ادامه داده‌است. همچنین در سال ۱۹۹۲، سرهنگ کاناجان علیبکوف (‏معروف به کن علیبک)‏، معاون سابق آژانس سلاح‌های زیستی بیپریپرابات، به ایالات‌متحده پیوست. علی بیک بعدا توضیحات مفصلی از برنامه BW شوروی ارائه کرد.

تا سال ۱۹۸۵ برنامه ورودعراق به BW از زمانی که این کشور ۲۰ سال قبل BTWC را امضا کرده بود به طور چشمگیری افزایش‌یافته بود. در سال ۱۹۹۵ عراق به تیم بازرسی کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد (‏UNscoM)‏اعلام کرد که بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، آن‌ها ۴۹۰۰ گال از BoNT غلیظ شده را برای استفاده در موشک‌های اصلاح‌شده، بمب‌ها و اسپری‌های فرموله کرده بودند. عراقی‌ها از ۲۶۰۰ گال از BoNT برای پر کردن ۱۳ موشک الحسین SCD (‏با برد آتش ۶۰۰ کیلومتر)‏و همچنین صد بمب ۴۰۰ پوندی (‏R - ۴۰۰)‏استفاده کردند (‏هر بمب ۲۲ گال از BoNT داشت)‏. برعکس، عوامل بیولوژیکی هرگز توسط عراق در طول جنگ‌های خلیج‌فارس مورد استفاده قرار نگرفتند. عراق تصریح کرده‌است که انبارهای سلاح‌های بیولوژیکی اش به طور کامل نابود شده‌اند.

آیوم شیلینکو، یک فرقه ژاپنی که در سال ۱۹۸۷ توسط یک گورکن کاریزماتیک معروف به شوکو آساهارا شکل گرفت، سعی کرد پس از اینکه حزب سیاسی آن‌ها (‏حقیقت عالی، یا حزب شینیتو)‏در انتخابات مجلس ژاپن در سال ۱۹۹۰ شکست خورد، BW را توسعه دهد. این فرقه با داشتن ۵۰،۰۰۰ پیرو در سراسر جهان و برآورد ۱ میلیارد دلار منابع مالی، قصد و توانایی توسعه BW را داشت. اعضای آموم شیریکیو نمونه‌های خاک را در تلاش برای جداسازی باکتری کلستریدیوم بوتولینوم به دست آوردند. بااینکه عضویت آن‌ها شامل میکروبیولوژیست‌ها، پزشکان، و سایرین با تخصص علمی بود، این فرقه فاقد مهارت خاص در توسعه BW بود. در اوایل دهه ۱۹۹۰، ۳ کیف حاوی دستگاه‌های تولید بخار آب در یک ایستگاه مترو کشف شد. در محاکمه آساهارا در سال ۱۹۹۶ برای حمله گاز سارین ۱۹۹۵ در سیستم متروی توکیو، این مجرم عقیده خود را بیان کرد که آن کیف حاوی BoNT بود، هر چند که سم در آنالیزهای بعدی تشخیص داده نشد. دانشمندان آموم در جداسازی و کشت کلستریدیوم بوتولینوم مشکل داشتند و احتمالا هرگز در این کار موفق نبودند. گروه‌های افراطی آمریکایی نیز تلاش کرده‌اند تا BoNT را به دست آورند. لری وین هریس عضو گروه بزرگ گرای سفید جناح راست سازمان ملل آریان بود که در زمینه میکروبیولوژی آموزش‌دیده بود.

او در سال ۱۹۹۵ پس از خرید کشت باکتری بوتولینیوم C که از کلکسیون آمریکایی نوع کشت در مریلند گرفته شده‌بود، دستگیر شد. هریس بعدا محکوم شد و سپس در سال ۱۹۹۸ پس از اینکه دستور کشت باکتری باسیلوس آنتراسیس (‏باکتری عامل سیاه‌زخم)‏را داد، دوباره دستگیر شد. یک حمله تلفات جمعی با BoNT احتمالا سیستم مراقبت‌های بهداشتی را درهم خواهد شکست و به طور قابل‌توجهی بر واکنش پزشکی به قربانیان این حمله تاثیر خواهد گذاشت. یک حمله تلفات جمعی با BoNT احتمالا سیستم مراقبت‌های بهداشتی را درهم خواهد شکست و به طور قابل‌توجهی بر واکنش پزشکی به قربانیان این حمله تاثیر خواهد گذاشت.

مداخله پزشکی مورد نیاز برای بیماران مبتلا به بوتولیسم شامل تهویه مکانیکی و مراقبت‌های پزشکی ضروری است.

می توان تصور کرد چه اتفاقی می‌افتاد اگر، برای مثال، فرقه راجانشی در سال ۱۹۸۴ بجای سالمونلا تیفی موریوم در باره‌ای سالاد در سراسر جامعه دالس، اورگان از یک محلول BoNT استفاده می‌کرد.

احتمال زیادی وجود دارد که بسیاری از ۷۵۱ نفری که مبتلا به گاستروانتریت سالمونلا شده‌اند، به جای گاستروانتریت، به بوتولیسم مبتلا شده باشند.